Jackpot

Af en toe koop ik staatsloten. Niet dat ik de jackpot echt nodig heb om gelukkig te worden. Het gaat er eigenlijk om dat ik enkele weken kan rondlopen en fantaseren wat ik zou kunnen doen met 10 miljoen uit de jackpot. Winnen doe ik toch niet maar fantaseren is heerlijk.

Ik heb dat ook als ik in de krant lees dat de USA aan de oorlogen in Afghanistan en Irak bij elkaar meer dan 4,79 biljoen dollar heeft gekost. Dat is dan alleen de USA. Tel daar landen als Frankrijk, Engeland, Nederland en andere allianties op en je komt wellicht enkele honderden miljarden hoger uit. Ik verzin graag wat we met zo’n jackpot zouden kunnen doen. De twee landen hebben samen nog geen 71 miljoen inwoners. Dat betekent dat alleen de US al 63.000 dollar (ruim 50.000 euro) per inwoner heeft uitgegeven. Stel dat je dat bedrag per inwoner mocht uitgeven aan betere voeding, onderwijs, huizen, gezondheidszorg, water en sanitair. Dan hield je nog genoeg over om iedere inwoner een flinke bonus te geven. Het bedrag met onwaarschijnlijk veel nullen is 37x het jaarbudget ontwikkelingshulp waarbij we nog moeten bedenken dat een groot deel van dat geld weer terugstroomt in onze eigen kas door de rente op schulden die ontwikkelingslanden bij ons hebben.

Dif is bezig met een ‘roadmap’ te maken om dit soort geld beter te besteden. Niet alleen de tientallen biljoenen die oorlogen kosten, maar ook bijvoorbeeld het geld dat die 1% van de wereldbevolking ergens geparkeerd heeft staan in belastingparadijzen. Willen we de doelen bereiken die een leefbare wereld in 2030 mogelijk maakt (volgens de Global Goals – opvolger van de millenniumdoelen) hebben we heel veel geld nodig en een hoop goede ideeën. Doe mee, volg ons, download ons gratis magazine Dif Report dan kunnen we aan die gekte wellicht een einde maken.

Via deze links vind je het magazine dif report

Download voor Android
Download voor iOS

Mark Z. de anticlimax

Beetje een anticlimax met Mark Z. van FB. ‘Het spijt me, al weet ik niet precies hoe ik de rommel op moet ruimen.”

Facebook weet alles van ons. En met die gegevens kunnen boosaardige lieden ons beïnvloeden. ons bijvoorbeeld laten stemmen op een dwaas. Dingen laten kopen die we eigenlijk niet willen. En ze weten waar we van houden, waar we verblijven en wat we allemaal gekocht hebben. Maar zijn we daar allemaal zelf niet bij. Maken we onszelf niet een beetje belachelijk, als domme schapen, om nu zo hoog van de toren te blazen?

En is het wel nieuws wat er in die senaat gebeurt?

Van mij weten “ze” ook alles hoewel ik nauwelijks op Facebook zit. Of op al die andere sociale media met hun obscure algoritmen, die hun geld verdienen door ons nauwkeurig te volgen. “Ze” weten het via mijn medisch dossier, de burgerlijke stand, belastingdienst, veiligheidscamera’s, creditcard, pinpas om nog maar niet te spreken over Google en andere browsers die ondanks alle privacy regels precies mijn interesses en vragen bijhouden. Moeten we de lieden die daarachter zitten ook verhoren? Dat wordt een drukke aangelegenheid.

De sociale media hebben ons ook goede dingen gebracht. Het leverde ons revoluties op zoals de Arabische lente. Vrijheid van meningsuiting in landen waar dat onmogelijk lijkt. En we kregen er simpele dingen door; als vrienden, een baan of het bestreed voor veel mensen eenzaamheid. Het kan ons ook helpen mensen te mobiliseren voor ons bij Dif om over een nieuwe wereld na te denken.

Mogen we Mark Z. dan zijn gang laten gaan? Natuurlijk niet. Er moet toezicht komen en regels hoezeer ik ook een hekel heb aan regelzucht. We moeten kunnen kiezen en zien en bepalen wat men wel of niet van ons mag weten. Dat technisch regelen lijkt me appeltje eitje voor jongens als Mark.

 

De woestijn verslaan

Ik heb de Sahara wel eens gezien. Vanuit het vliegtuig. Met een glaasje wijn of water in de hand zie je dan op tien kilometer hoogte die enorme zandvlakte twee uur lang onder je doorglijden. Miljoenen vierkante kilometers zand die daar nutteloos liggen. De zeldzame bewoners van die woestijn, de Bedoeïenen gebruiken slechts 8 liter per dag, om te drinken, zich te wassen en hun eten te bereiden. Groeien doet er nauwelijks iets. Het onderwerp is fascinerend als je beseft wat er allemaal met die grond kan worden gedaan. Dat er mensen met plannen lopen om een groene muur van 7600 kilometer lang en 10 kilometer breed te planten om de woestijn en het klimaat om te keren. Dat je een boom kunt planten en in vijf jaar volwassen laten worden met totaal 15 liter water. Dat je kale geërodeerde bergen kan omturnen met oude vergeten landbouwtechnieken. Hoe je chemische pesticiden die al het leven vermoorden kan vervangen door bijzondere biologische bestrijdingsmiddelen. Allemaal oplossingen die de wereld kunnen veranderen en problemen als honger en overbevolking doen verdwijnen. We hebben tien manieren gevonden waarop de mens al die dode grond weer tot leven kan brengen Het eerste nummer van ons magazine gaat erover. Samen met meer dan dertig fotografen, illustratoren, vormgevers en journalisten hebben we een nieuw digitaal magazine gemaakt. Dif. Je kunt hem nu gratis downloaden in de appstore en googleplaystore.

Download voor Android
Download voor iOS